Միանգամից 1962 Պարույր Սեւակ

Միանգամից Ասում են, թե միանգամից կյանքում ոչի՜նչ չի կատարվում. Միանգամից ո՛չ մի կարպետ եւ ո՛չ մի գորգ չի պատըռվում, Միանգամից բերդ չի շինվում ու չի քանդվում միանգամից, Միանգամից ձյուն չի գալիս եւ չի փչում անգամ քամին: Մի՛րգ չի հասնում միանգամից, ո՜ւր մնաց թե՝ խելոքանան, Զո՛ւյգ չեն կազմում միանգամից, ու՜ր մնաց թե՝ երեքանան: Միանգամից չեն կշտանում եւ չեն զգում ջրի կարիք. Ո՛չ այսօրն է անցյալ դառնում, ո՜չ էլ վաղն է դառնում գալիք: Այս ամենը ճիշտ է, հարկա՛վ, Հենց այսպես է, ինչպես որ կա: Սակայն եթե իմ կյանքի մեջ գեթ հարցնեին մի՛ անգամ ինձ, Թե ես ի՞նչ եմ գերադասում, Ի՞նչ եմ ուզում Ու երազում, Ես կասեի. - Ինչ լինում է՝ թող որ լինի ՄԻԱՆԳԱՄԻ՜Ց... 1962 Պարույր Սեւակ

понедельник, 29 августа 2011 г.

ՄՈՌԱՑՈւԹՅՈւՆ ԲԵՐ



۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞
❀*•.¸¸.•*✿*•.¸¸.•*❀     ❀*•.¸¸.•*✿*•.¸¸.•*❀
ՄՈՌԱՑՈւԹՅՈւՆ ԲԵՐ
Ցնցի՛ր ուսերս, խնդրում եմ, ցնցիր,
Ինձ ուշքի դու բեր,
Ցնցի՛ր, ցնցումով մի զգայացիր
Մոռացությո՛ւն բեր:
Հուշիր, թե ինչպե՞ս հիմա առանց քեզ ես պիտի ապրեմ,
Ինչպե՞ս պապանձված և դատարկ կյանքը 
Իմաստավորեմ:

Ցնցի՛ր ուսերս ` ցնցելով հոգուս փակուղիները,
Որտեղ ամենուր քեզ եմ ես պահել,
Ցնցիր հույզերս, ցնցելով մտքիս անցուղիները,
Որտեղ ամենուր քեզ եմ փայփայել:

Սովորեցրիր ինձ սիրել ու սիրվել...
Տվեցիր հրաշք, հուր նվիրեցիր:
Հուրն այդ հիմա իմ աչքերին տիրել,
Այրվում է սիրուց քո անծայրածիր:
Ցնցիր, որ թափվի աչքերիս հուրը,
Ցնցիր, թող լույսը աչքերիս թափվի,
Առանց քեզ , սեր իմ, կյանքս թափուր է,
Առանձնությունը, ավա՜ղ, հարթմնի:

Բերածո սերդ իմ միջից հանիր,
Տար այն նորից ետ,
Տանջում է ինձ այն:
Առանց քեզ, հիմա, 
Շաղոտված հույզի կաթիլն է,անգույն, 
Դարձել անբաժան:

Ցնցի՛ր ուսերս,
Թող, որ ցնցումից
Թափվեն հույսերս ու ...
Սե՜րս թափվի։
Սեղմիր քունքերս,
Ու քո ձեռքերից
Իմ զարկերակը, թող, որ սթափվի:
Հետո սեղմիր ինձ կրծքիդ մե՜կ անգամ,
Մի վերջին անգամ...
Առաջի՜ն...
Վերջի՜ն...
Առանց վայրկյան իսկ նույնիսկ վարանման,
Այդ պահի համար ես կյանքս կտամ:

Սեղմիր ինձ կրծքիդ:
Թող ցրտությունդ գոնե գեթ մի պահ
Մոռացվի հանկարծ,
Երանի, որ ես զգամ հպումդ,
Նայեմ աչքերին քո խորաթափանց,
Քո պինդ ձեռքերում
Դառնամ բյուրեղիկ,
Ու բնազդաբար առկայծեմ սերն իմ:
Քո գրկում դառնամ անզոր մի կնձիկ`
Քեզնով ջերմանամ:
Եվ վերջին անգամ ասեմ...
Սիրո՜ւմ եմ...

Հավերժ...

Անսահման...

12.03.2010


© Copyright: Հրաչուհի Ալիխանյան, 2010
"ՄԵՆԱԽՈՍՈւԹՅՈւՆ" 
❀*•.¸¸.•*✿*•.¸¸.•*❀     ❀*•.¸¸.•*✿*•.¸¸.•*❀۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞

Комментариев нет:

Отправить комментарий