Միանգամից 1962 Պարույր Սեւակ

Միանգամից Ասում են, թե միանգամից կյանքում ոչի՜նչ չի կատարվում. Միանգամից ո՛չ մի կարպետ եւ ո՛չ մի գորգ չի պատըռվում, Միանգամից բերդ չի շինվում ու չի քանդվում միանգամից, Միանգամից ձյուն չի գալիս եւ չի փչում անգամ քամին: Մի՛րգ չի հասնում միանգամից, ո՜ւր մնաց թե՝ խելոքանան, Զո՛ւյգ չեն կազմում միանգամից, ու՜ր մնաց թե՝ երեքանան: Միանգամից չեն կշտանում եւ չեն զգում ջրի կարիք. Ո՛չ այսօրն է անցյալ դառնում, ո՜չ էլ վաղն է դառնում գալիք: Այս ամենը ճիշտ է, հարկա՛վ, Հենց այսպես է, ինչպես որ կա: Սակայն եթե իմ կյանքի մեջ գեթ հարցնեին մի՛ անգամ ինձ, Թե ես ի՞նչ եմ գերադասում, Ի՞նչ եմ ուզում Ու երազում, Ես կասեի. - Ինչ լինում է՝ թող որ լինի ՄԻԱՆԳԱՄԻ՜Ց... 1962 Պարույր Սեւակ

понедельник, 29 августа 2011 г.

ՊԱՏԱՍԽԱՆ...

۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞
❀*•.¸¸.•*✿*•.¸¸.•*❀     ❀*•.¸¸.•*✿*•.¸¸.•*❀


ՊԱՏԱՍԽԱՆ ՔՈ ՀԻՇԵՑՈւՄԻ

" ԵՍ ՈւԶՈւՄ ԵՄ,
ՈՐ ԻՄԱՆԱՍ`
ԻՄ ՄԵՋ ԵՍ ԱՊՐՈւՄ
Ու ՄԻՇՏ ԿՄՆԱՍ:
ԴՈւ ԱՊՐՈւՄ ԵՍ ԻՄ
ՀՈԳՈւ ԽՈՐՔԵՐՈւՄ:
ՄԻՇՏ ՊԻՏԻ ԱՊՐԵՍ "... ( Հ.)


Երբեք մի ասա ոչ մի բառ այնպես,
Ի միջի այլոց:
Քո ամեն խոսքը իմ սրտում դառնում է
Հավատի ամրոց:
Քո ամեն խոսքը փորագրվում է
Սրտիս խորքերում,
Ու նվվում իմ մենակ մնացած սիրո
Խոր սպիներում:

Փաստորեն, արդեն դու լինես, թե ոչ,
Իմ կյանքում, Հոգիս,
Այս ցավով ես միշտ պիտի տառապեմ,
Փնտրեմ ինքս ինձ:

Քո ամեն միտքը կյանքիս դարձել է լույս,
Միակ փարոս,
Բայց ցավո՜՛ք, ցավո՜ք...
Փորձում ենք փախչենք ինքներս մեզնից,
Փորձում ապրենք այն,
Ինչ ստացանք կյանքից:
Այո:
Բայց մի միտք հանգիստ չի տալիս...
Ո՞ւր պիտի փախչենք ինքներս մեզնից:
Դո՛ւ ինքդ քեզնից ո՞՜ւր ես փախչելու:

Անսպասելի մի միտք ճառագեց`
Հանկարծ մի տագնապ
(Ինքս էլ չհասկացա, թե ինչու եկավ,
Ու ինչի՞ համար):
Ես կորցրեցի ինձ, մոլորվեցի,
Եվ խելակորույս
Կարիք զգացի պաշտպանել սերս...
Բայց...
Ումի՞ց....
Քեզնի՞ց...

Ահավո՜ր զգացում:
Փո՞րձ է, թե՞ փորձանք:
Ես քայքայվում եմ այս սպիների
Խուլ նվնվոցից,

Ես քայքայվո՜ւմ եմ...

Երբեք մի ասա ոչ մի բառ այնպես,
Ի միջի այլոց:
Քո ամեն խոսքը իմ սրտում դառնում է
Լույսի, հավատի խավարա՜ծ ամրոց:

Քո պարզած ձեռքում
Ես լույս եմ տեսնում,
Ու միաժամանակ մի մո՜ւթ լռություն:
Տուր ինձ քո ձեռքը:
Քո ձեռքում հիմա
Իմ լույսն է ապրում,
Թե՞ խավարն անգութ
Անսիրտ, անխնա
Խո՜ր լռությունում:


13.12.2009

© Copyright: Հրաչուհի Ալիխանյան, 2010
"ՄԵՆԱԽՈՍՈւԹՅՈւՆ"

❀*•.¸¸.•*✿*•.¸¸.•*❀     ❀*•.¸¸.•*✿*•.¸¸.•*❀
۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞

Комментариев нет:

Отправить комментарий